Այս հարցը հատկապես ուշադրության է արժանի որոշ արմատային բառերի դեպքում, երբ սխալ գրությունը կարող է փոխել բառի իմաստը։
Օրինակ՝ «ղեկ» և «խեկ» բառերի միջև տարբերությունը։ «Ղեկ» նշանակում է ղեկ, ղեկի մեխանիզմ, որը կապված է մեքենաների կամ նավերի ուղղորդման հետ, մինչդեռ «խեկ» բառը հայերենում չունի ընդունված իմաստ։ Նմանատիպ օրինակ է նաև «ուղի» և «ուխի» բառերի տարբերությունը, որտեղ «ուղի» նշանակում է ճանապարհ կամ ուղի, իսկ «ուխի» բառը պարզապես սխալ է։
Սա հատկապես կարևոր է նաև փոխառյալ բառերի դեպքում։ Օրինակ՝ «ուղիղ» բառն արտասանվում է որպես ուղիղ, իսկ «ուխիխ» ձևը սխալ է և չի օգտագործվում։ Նույնը վերաբերում է «ուղևոր» և «ուխևոր» բառերին։
Այսպիսի սխալներից խուսափելու համար կարևոր է սովորել «ղ» և «խ» տառերի ճիշտ օգտագործումը և համոզվել, որ բառի իմաստը փոխելու պատճառ չդառնա սխալ գրությունը։
Իսկ եթե դուք վստահ եք ձեր հայոց լեզվի իմացության վրա, ապա արդեն հստակ պիտի իմանայիք, որ ճիշտ ուղղագրությունով բառը «բախտ»-ն է։
Եթե ճիշտ եք եղել ձեր ենթադրությունների մեջ, ապա մեկնաբանություններում կիսվեք պատասխանով, որպեսզի ուրիշները ևս իմանան, թե որ բառն էր դա
